ktycznego. Historycy, dzieje kościoła opisując wiernie, wykazują jakiego ten instytut boski powodzenia śród świata doznawał; nadto jakiego losu doświadczała Religia chrystusowa od wiernych i niewiernych. Wszystko to razem jest materyałem do najpiękniejszej wiedzy nauk najwznioślejszych. Prócz tego, te dzieła mają z literaturą krajową związek oczywisty. Żaden z nowszych pisarzy nie obył się bez nich; co w swych płodach umieścił jędrnego, z nich wybrał, i tem swoje pokrasił gryzmoły.
— Każdemu wiekowi — rzekł Tadeusz — trzeba właściwość zostawić. Świat prócz teologji tysiączne nasuwa potrzeby.
— Jest w tem racya — ksiądz powie — przecież wiek jeden od drugiego nie jest oderwany; wszystkie dziećmi Opatrzności będąc, są z sobą spokrewnione ściśle. Osobliwie w świecie chrześciańskim, którego Objawienie podstawą zupełną, prawda ta stoi niewzruszoną. Literatura w tych dziełach Objawienie za przedmiot obrawszy, powinnaby z naturalnego rzeczy porządku, wszystkim innym naukom służyć za podstawę. One przecież odmiennym krzewiąc się kierunkiem, zamiast w grunt urodzajny, przemieniają się w skały nie dostępne. —