Optymalizerki

na tegoż rozwieszony piersi. Wzdrygnął się na ten widok, wyrzut nowy przebódł mu aż na wylot serce. Mnich widząc: że Tadeusz wrył oczy w boski wizerunek, ujął za krzyż, ścisnął go serdecznie i te wyrzekł słowa:
— Ten krzyż wielcy nosili mężowie, którzy Wierze i krajowi zarówno służyli; albowiem upatrywali w nim świetność dla ogółu, szczęśliwość dla domu! Krzyż ten do mnie się dostał, i mnie służy za pochodnię światła, za tarczę bezpieczeństwa. Bez krzyża błądzi człowiek, celu nie dosięga. Weź i panicz krzyż, a niejednem okiem, dwiema będziesz na te dziwy patrzał. Jasny się wszystkiego otworzy widok przed panicza duszą; i odtąd nie w pozorze, ale w prawdzie rzeczywistej łowić będziesz myśli. —
Podczas tej mowy, tryskały mu z oczu iskry gorącej miłości; lica się bladawym powlokły rumieńcem, w całej jego postawie jaśniała szlachetność. "Wtym człeku" Tadeusz pomyślał, " mieszka duch wyższy niż w mnichu zwyczajnym. " Chciał go zagadnąć; mnich mu w oczy spojrzał, i te był wypowiedział zdania:
— Badasz, kto jestem: nizkim sługą bożym; czem dawniej byłem, nie wspominam o tem. Bywałem na scenach, gdzie rozprawiano o sprawach publicznych; myliłem się i ja i