Dachówki bitumiczne

pewność, wiedzie badacza w ciemność, nareszcie w zwątpienie; niedawszy mu ni punktu spoczynku, ni odkrycia prawdy. Gdy przeciwnie wyraz brać, pewność nam tłómaczy, do prawdy zbliża, rozum przed nią zgina, posiąść ją zaleca.
— Toć filozofia na braniu oparta — Tadeusz skromnie się przymówi — prędktby początek, prędszy miała koniec. Do pracy rozumowi małoby zostało, chyba zgięcie kolana przed prawdy ołtarzem, i onej łatwe wzięcie w posiadanie.
— Masz rolę przed sobą, masz zasiew na spichrzu — Podstarości rzeknie — masz więc rzeczy dane. Pytam: bez pracy i mozołów przykrych przyjdzież rolnik do zbiorów obfitych? Znoje, praca, użycie sił wszelkich, rolnikowi zapewnia owoce; toż samo filozofowi posiadanie prawdy.
— Filozof wziąwszy Wiarę za podstawę swych badań — przyłoży Ks. Proboszcz — musi się z całą mocą swego geninszu wybrać na tę naukową podróż. Boć musi tę prawdę, którą powziął z Wiary, gdyby anatom doskonały, rozebrać na cząstki; one rozpoznać w szczegółach, i całość jej zgłębić do takiego stopnia, do jakiego ją geniusz jest zdolny przeniknąć. Do tego dobijając celu, trzeba