Ozonoterapia

— Niech się powołam na Długosza jeszcze, — Sędzia dopowie — który surowo, ale bez urazy pisał dzieje Polski. Wspomina z żalem o krzywdach zrządzonych przez obce zabiegi; pomijam ztąd szkody w polityce zaszłe, dotknę tylko co nadmienia o cudzym wpływie na charakter Ojców. Przybysze z różnych krajów zjawiali się do nas: każdego Polska gościnnie przyjęła, dawszy im wolność pracowania na chleb, bądź przez rzemiosło, nabycie własności, bądź służbę publiczną. Przybysz, że przybysz, zbieg ze swego kraju, większe ma wady aniżeli cnoty; rozgościwszy się, nuż za dobrodziejstwa nam oddawać wady. A zmiarkowawszy naszą do nich skłonność, nie omieszkał dosadzać przywar, aż się zmieszały całkiem z życiem naszem. Nie chcąc przed światem uchodzić za sprawcę sprosności rozsianych, owoż rozgłaszać te wady swoje za nasze brudy, zowiąc ztąd wynikły nieład "gospodarstwem polskiem." Przybysze, w pszenicy zasiawszy kąkolu, oczerniwszy nas gospodarzy ludzkich, dowiedli zepsutości własnej; wszelakoż Przodkowie i my wnuki z nimi, mamy w tych wadach nie pomniejszy udział. Szlachta burzliwa, płocha i zbytecznie dumna, chłopek do pijaństwa, kłótni i bijatyk pociągu wielkiego,