Wciągarki

słodyczą rozgadywali o pamiątkach dawnych byli już za słabi do odepchnięcia wpływu nowatorstwa. Pozwolili i oni owiać się duchowi nowemu, i onegoż uniżonemi stać się podnóżkami!
Będąc chłopcem dość sporym, pamiętam wybierali się w sąsiedztwo na huczne wesele, a było już modą zmieniać obyczaje, przebierać się w zagraniczne stroje. Żeby i oni nie pokazali się ludźmi staroświeckiej daty, nowomodne na ono wesele posprawiali szaty. Mój ojciec niedawno co powrócił z wojska, był miny zawiesistej, wąsa rzęsistego, postawy barczystej, obraz istnego Sarmaty; do tego z natury humoru zawsze wesołego, mniej sobie robił z tej przemiany cudnej, chociaż mu owe suknie krępowały ciało, niby kajdany członki niewolnika. Za duchem czasu trzeba postępować, myślał i on sobie; malce wszelakoż było strasznie przykro, gdy się ujrzała w szmatach wymuskanych, dość powiedzieć obcych. Zapłakała patrząc na one bogate rubruny, kaftany, czapki złotolite, wskazane wraz z przeszłością na wieczną niepamięć! Bolała, że ta droga puścizna po Babce stanie się pastwą moli; było jej, jakoby się własnego wypierała rodu!
Obojgu było nie do twarzy; słudzy przy-