Wdrożenia sap

wość. Wiadomo, żeni się z panną Emilią, córką Cześnika. Gdyśmy pooglądali te wszystkie szczegóły, lulki pozapalali, zasiedli przy szklance herbaty" w takie się Apolinary odezwał słowa:
— Jakaś wewnętrzna rewolucya, niesłyszana dotąd, musiała się podnieść pośród naszych kobiet. Zawiać je musiał jakiś duch szczególny, kiedy nam rzeczy prawią, o których dawniej ani im się śniło. Przy czem tak przezorne i nader ostrożne, iż najsposobniejszy umieją upatrzyć momencik, i tak nam zręcznie wystąpić z morałem, że człowiek gdyby w sidłach opasany zewsząd, na słowo odpowiedzi ledwo się zdobędzie. Czego przed tem nie było, chętnie panna Emilia sprowadza tok rozmowy na gospodarstwo; zapytuje się częstokroć o takie drobiazgi, żem nawet w ambarasie stosowne dać jej objaśnienie. Zrazu takie rozmowy były mi do smaku, słysząc pannę zajętą sprawą gospodarczą, słuszny wyprowadzając wniosek: iż będzie dobrą gospodynią. Słowem nie miałem podejrzenia, że w tem sidła zaczajonych duchów. Słuchaj, co wypadło dalej:
Od uprawy roli, chodowania bydła, doglądania owiec, pielęgnowania łąk, sadów i lasów, opatrywania gospodarskich sprzętów,