Filtry odpylajace

osobliwie po domach, śród osób przyjaźnią związanych, pokój jest najwyższą cnotą. Ach, pod czas pokoju, jakże się serce swobodnie przyciska do serca, myśl jasna przelatuje w myśl, uczucie, miłosne płynie do uczucia, i człowiek wtenczas pan szczęśliwości.
— W pokoju kawał chleba smakuje człekowi — wchodząc do izby, rzekła Rotmistrzowa — nasi ludzie Bogu dzięki, wszyscy z sobą w zgodzie, spoglądają na się okiem miłości, bo okiem pokoju; i czy przy strawie, czy przy pracy jakiej, strzegą go święcie, jak Pan Bóg przykazał. Właśnie przy jadle nasza czeladź siedzi, zawija smacznie, i tę posługę czynioną dla ciała, słodzi rozmową nader ujmującą; aż miło bawić pośród rzeszy takiej, co pokojem umie swoje krasić strawy.
— Pokoju używać i pokój zachować — pan Rotmistrz przyda — jestto owoc głębokiej nauki, nauki która tylko w niebie swój bierze początek. Człowiek zbyt wartki, niestały w swych myślach i planach, na tę regułę: "pokój wam niosę i pokój wam daję" nie przyszedłby nigdy. Jemu dany jest pokój, a jakże mu ciężko, niepodobna i przy chęci najlepszej strzedz onego; widać że i tu człowiek pomocy potrzebuje z nieba. On jej potrzebuje, i ma jej też tyle, ile jej żąda i