Wdrożenie mrp

słuchał. Głosu który lubością każdą żyłką wsrusza, ogień i w lodawatem rozpala sercu. Nie unosił się gniewem, jak to pierwej zrobił; stał poważnie i słuchał, aż głos całkiem zamilkł, i choć już nic nie słyszał, przecież słuchał jeszcze; bo mu się w uszach, sercu i całej osobie ten głos rozszedł gdyby krew po wszystkich wnętrznościach.
Stał i dumał, — w tem "Spowiedź" nagle go uderzy, — "Spowiedź" — o której ludek tak wiele rozprawiał. Bodła go, na oczy matki kładła przestrogi, — matki nieboszczki, która nauczała była, że początkiem mądrości, bojaźń Pana Boga, — przykazywała chodzić pilnie do Spowiedzi. Zawstydzony spuścił głowę, kroków kilka zmierzył, stanął znowu i z myślami pasował się mocno.
Tak było — lata młodości wypowiedziały wojnę latom męzkim, swawolom, rozpustom. — Porwał się, wezwał mądrości świeckiej na pomoc, szybko się systemami pozastawiał w koło; już się zabierał napaść na gminu przesądy, stoczyć, raźną porażkę z mnichowską nauką; aleć pamięć na przestrogi matki wyrwała ciosy z zapalczywych ręku. Rozbrojony, toż zmiękczony jak potulne dziecko, zaniechał walki, — do skruchy zamyślał się udać, — mówił