Pościel z merynosów

Kowal. — Gdy się to stanie coście powiedzieli, człowiek niby żelazo w ogniu rozmiękczony, i pięknie oczyszczony ze żużli grzechowych, zbliży się na wskroś skruszony do stołu Pańskiego; to to dopiero radość, to wesele wielkie! Jakaż to chwila ważna: klęcząc i czekając na przybycie kochanego Gościa; rozmaitych to w tenczas człek doznaje uczuć, to się boi — bo się mniema być grzesznym jeszcze, tudzież kary godnym — to się weseli w nadziei, że Pan Jezus przytomnością swoją to wszystko naprawi, co się w człowieku było pogorszyło.
Kowalowa. — Nie napróżno też to po świętej Komunji, wszystkie się człowiekowi rozgrzewają członki, a w duszy tak mu się robi ciepło i miło, że człowiek wypowiedzieć tego nie potrafi.
Kołodzi. — Szczera to prawda coście powiedzieli kumo; albowiem Spowiedź wespół z świętą Komunią, jest naszem z grzechu powstaniem, jest zładowaniem ciężaru sprosności; nie dziw, iż się cieszymy doznając tej ulgi. Kościół święty, przechowując te środki ulżenia, jest Matką naszą godną wdzięczności nas dzieci.
Owczarz. — Zapewne że kościołowi wszy-