Domy w Krakowie

system; weń wpójcie dowcipy, a jedność w dążeniach naukowych niechybnie powstanie.
— W głęboką się bracia puszczacie dysputę — Władysław się ozwie — jam się we filozofią nie zaciekał wiele; to wiem, iż to nauka o tysiącach oczów, i o dziur tysiącach, którą dziurą zechce, wyślizgnie się łacno. Zrobić ze światła ciemność, a z ciemności światło, w tem jej zaszczyty, w tem wysoka godność. Do niej mam talent, i choć nad jej stósami nie ślęczę, krok w krok wszelakoż postępuję za nią. Mój rozum, to filozofia, co on pomyśli, jest miarą mej woli, miarą mych postępków. Teofil ma to samo zdanie; insza mądrość głazem; gdyby kto swoje myśli chciał wkładać w mój rozum, polecając abym niemi myślał, taki pośrednik jeźli się narzuca, tyranem na rozum. W niczyim ręku, w niczyim rozumie nie bywałem lalką, i nigdy nie będę. Czasy szkolne dawno przeminęły, powaga z Przeszłością wstąpiła do grobu!
— Na te dwa kierunki — przyda Anastazy — wprowadziłem mowę, ponieważ one na łanach literatury niemało znalazły uprawiaczy, tudzież wielbicieli. Oba rozpoznać czułem za powinność; oba tedy rozłożyłem na ścianach moich usposobień, biorąc każdy pod szkło