Imprezy integracyjne kraków

Chory niechętnie wziął kęs, przez chwilę obracał go w ręku, wreszcie boleśnie się krzywiąc zaczął gryźć.
— Przecież to najradykalniejsze lekarstwo przeciw szkorbutowi. Sam Amundsen — gdzie tobie do niego! — jadł takie mięso, aż się kurzyło. W każdej jarandze Czukcze opowiadali mi o tym z zachwytem. Lubią oni, kiedy się nie gardzi ich jedzeniem. Wyśmienity środek przeciwszkorbutowy. Wiem z własnego doświadczenia. W zeszłym roku zachorowałem i tylko tym mięsem się wyleczyłem.
— Istotnie wcale smaczne — mruknął kierownik żując zmarznięte kawałki.
Zjawił się radiotelegrafista Mołodcow.
— Nikito Siergiejewiczu, prosi was jakiś Sabler.
— Co, Sabler? Zaprowadź go do siebie. Zaraz tam przyjdę.
Był już wieczór. W radiostacji jasno świeciła lampa. Sabler uważnie przyglądał się aparaturze.
— Dobrze pracuje stacja? — zagadnął Mołodcowa.
— Dobrze. Utrzymuję stałą łączność z Pietropawłowskiem — odrzekł z dumą Iliusza.
Sabler zaczął rozmowę używając terminów fachowych..
— Znacie się na radiotechnice? — zdziwił się Mołodcow.
— Dawniej się znałem — z ledwie uchwytną ironią odpowiedział Sabler.
WszedÅ‚ Å?oÅ› i w milczeniu usiadÅ‚ przy stole radiotechnika.
— Dobry wieczór! — Sabler podniósł się z miejsca.
— Dobry wieczór, obywatelu Sabler — odrzekÅ‚ Å?oÅ› wpatrujÄ…c siÄ™ bacznie w maleÅ„kiego czÅ‚owieczka o ptasiej twarzy, obroÅ›niÄ™tej gÄ™stÄ…, czarnÄ… szczecinÄ….
— Siadajcie.
— Jestem miejscowym łowcą i stawiłem się tu na wasze wezwanie.
Å?oÅ› spojrzaÅ‚ mu badawczo w oczy:
— O ile mi wiadomo, jesteście inżynierem, a nie łowcą.
— W przeszłości byłem inżynierem, obecnie jestem myśliwym.
— Nie jesteście krewnym oberprokuratora Najświętszego Synodu, Sablera?
— Tylko nazwisko to samo... Czy pozwolicie mi się rozebrać?
— Proszę.