Wystrój wnętrz aranżacja

— Kiedy przyszedł parostatek, który przywiózł ten dom, był tutaj także Ajje.
— Ajje?! — wykrzyknęła Tygrena w podnieceniu. — Był tutaj? Po co?
— Parostatek zabrał go na Wielką Ziemią. Do Rosjan. Przepadł teraz Ajje! — Waamczo westchnął.
— Wywieźli go? ... Rosjanie? ... — spytała zalękniona.
— Tak, wywieźli... Smutny był tutaj. Cały czas był bardzo zatroskany. Opowiadała mi Alek.
Tygrena milczała, patrzyła na Waamcza szeroko otwartymi oczami, oddech jej stał się ciężki i urywany.
Pokazując na budynek szkolny Waamczo rzekł:
— Chodźmy do nauczyciela, Tygreno. Dowiemy się od niego czegoś o rosyjskim kraju.
Tygrena nie odpowiedziała. Stała jak przykuta do miejsca. Oczy jej zapłonęły gniewem.
— Ja nie pójdę do niego! — oświadczyła. — Nigdy nie pójdę do tego Rosjanina!

ROZDZIAÅ? DZIESIÄ„TY

Szkołę postanowiono otworzyć w jarandze Waamcza, ponieważ do drewnianego domu, w którym można było uczyć się aż do nadejścia zimy, dzieci nie chciały przychodzić. Ale nie poszły również i do jarangi: nie puścili ich rodzice.
Wówczas nauczyciel na kajaku Waamcza wyprawił się razem z kobietami-wdowami na jesienne łowy na morsy.
Mikołaj Dworkin był człowiekiem silnym. Całymi dniami siedział bezustannie przy wiosłach i kobiety przyzwyczaiły się do niego, a nawet zaczęły z nim żartować. Od dawna już się nie śmiały; chyba od czasu kiedy dowiedziały się, iż ich mężowie utonęli. Doszły do wniosku, że ów Rosjanin przyjechał, by pomagać im w polowaniu. Okazało się przy tym, że jest również doskonałym strzelcem. Po prostu prawdziwy łowca.
Tak się złożyło, że przez cały tydzień łowy były pomyślne. Codziennie kajak przywoził morsy. A kiedy na gospodarstwie jest mięso, wszyscy są syci, mniej jest kłopotów i serce ogarnia radość.