- Alitet odchodzi w góry

Alitet odchodzi w góry - strona 31

Ale oto na śnieżnobiałym tle ziemi, nieba i morza ukazał się nagle wśród lodów dym przecinający długą smugą kopułę nieba. W całej osadzie zapanował popłoch, ludzie pobiegli na brzeg.
�?oś chwycił długą lunetę i wdrapał się na dach domu. Skierował ją na dym i zobaczył parowiec. Dobrze było widać, jak statek walcząc z lodami przedzierał się ku połyni, na czyste wody. Od czasu do czasu cofał się nieco i pełnym rozpędem nacierał dziobem na zwały lodów, miażdżył je i rozsuwał; wbijał „lodowe kotwice�? i rozpychał kry na boki, ale potężne bryły znów zbliżały się ku sobie i groziły zwarciem.
Wokoło domu Komitetu Rewolucyjnego zebrał się tłum ludzi. Wszyscy z zaciekawieniem wpatrywali się w morze.
— To jakiś łamacz lodów! — wykrzyknął nagle �?oś siedząc na dachu.
Ale oto statek przebił się na czystą wodę i zaczął szybko zbliżać się do osady.
�?oś zdołał odczytać nazwę.
— „Krasnyj Oktiabr!�? — zawołał. — Dawny łamacz lodów „Nadieżnyj�?!
Syrena statku zabuczała przeciągle, góry odpowiedziały echem. �?oś śpiesznie zszedł z dachu, założył psy do sań i razem z Ermenem pomknął ku statkowi. Sanie zanurzyły się w torosach.
Daleko od czukockich wybrzeży, zagubiona w Oceanie Lodowatym, odkryta przez rosyjskich żeglarzy wyspa Wrangla ściągnęła na siebie uwagę grabieżców angielskich. Skorzystawszy z sytuacji, jaka się wytworzyła na Dalekim Wschodzie, wbrew wszelkim zasadom prawa międzynarodowego zajęli wyspę. Wylądował tam ze swoją załogą niejaki Wells.
Z polecenia rządu ekspedycja hydrologa Dawydowa usunęła stamtąd najeźdźców i zatknęła na wyspie metalowy sztandar radziecki.
Obecnie „Krasnyj Oktiabr�? wracał z Wyspy Wrangla i w walce z lodami zużył cały swój zapas węgla. Na ogrzewanie kotłów poszło całe drewniane poszycie statku, grube liny konopne, mąka, cu-

« strona 30 strona 32 »