Alitet odchodzi w góry - strona 27
Na ganku nowego domu stał wysoki, barczysty, młody człowiek w rosyjskiej oddzieży i spokojnie patrzył na zbliżającą się łódź. Palił fajkę i w jasnym, przejrzystym powietrzu wiła się kręta smużka dymu. Był to nauczyciel Dworkin.
ROZDZIAÅ? SZÓSTY
Słońce zaczęło się ukazywać coraz rzadziej i rzadziej. Tonęło w mgłach lub w białych, wilgotnych chmurach. Dni stały się całkiem krótkie. Niebawem nadeszła zima. Był dopiero koniec września, a cała ziemia leżała już pod śniegiem. Nowoprzybyli pracownicy Komitetu Rewolucyjnego nigdy jeszcze nie witali zimy tak wcześnie. Patrząc na biały całun, okrywający ziemię od krańca do krańca, tęsknie
www.hortorus.com.pl
Sączki - Kilargo praca
wspominali ojczyste strony. Mimo wszystko jednak rozlegÅ‚e przestrzenie i surowa potÄ™ga Północy podbijaÅ‚y tych ludzi. Przy tym Å?oÅ› nie pozwalaÅ‚ nikomu gnuÅ›nieć w tÄ™sknocie.
W nowym domu czÅ‚onkowie Komitetu Rewolucyjnego codziennie zajmowali siÄ™ naukÄ… czukockiego jÄ™zyka. Rewkom przypominaÅ‚ wydziaÅ‚ etnograficzny jakiejÅ› wyższej uczelni, której dziekanem i profesorem byÅ‚ Å?oÅ›.
Na wybrzeżu istniały już trzy szkoły, przystąpił do pracy oddział Czerwonego Krzyża, prowadziły handel i działalność wśród ludności radzieckie faktorie futrzarskie. Ożywiła się praca rad rodowych. Z całego kraju napływały pisma. Przyjeżdżali przewodniczący rad rodowych po „żywe słowo�.
„Teraz dopiero zaczyna siÄ™ robota!â€? — myÅ›laÅ‚ radoÅ›nie Å?oÅ› przeglÄ…dajÄ…c listy, Szczególnie zainteresowaÅ‚o go pismo od kierownika faktorii Rusakowa. RozÅ‚ożyÅ‚ je na stole, wygÅ‚adziÅ‚ zagiÄ™cia i krzyknÄ…Å‚ do sekretarza siedzÄ…cego w sÄ…siednim pokoju:
— Pietia, wezwij do mnie Osipowa!
W oczekiwaniu na instruktora Komitetu Rewolucyjnego naczelnik zaczÄ…Å‚ przechadzać siÄ™ po gabinecie. ByÅ‚o tu przestronnie i czysto. Å?oÅ› uÅ›miechnÄ…Å‚ siÄ™ ,w duchu. Na Å›cianie wisiaÅ‚a mapa ZwiÄ…zku Radzieckiego i wielka, wÅ‚asnorÄ™cznie przez niego sporzÄ…dzona, mapa Półwyspu Czukockiego, na której oznaczyÅ‚ wszystkie osiedla. Nad biurkiem — nie oprawione portrety Lenina i Stalina. Na przeciw-
ROZDZIAÅ? SZÓSTY
Słońce zaczęło się ukazywać coraz rzadziej i rzadziej. Tonęło w mgłach lub w białych, wilgotnych chmurach. Dni stały się całkiem krótkie. Niebawem nadeszła zima. Był dopiero koniec września, a cała ziemia leżała już pod śniegiem. Nowoprzybyli pracownicy Komitetu Rewolucyjnego nigdy jeszcze nie witali zimy tak wcześnie. Patrząc na biały całun, okrywający ziemię od krańca do krańca, tęsknie
Darmowa reklama:
Krzewy ozdobne
Podzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Krzewy ozdobne - licza siÄ™ najlepsi.www.hortorus.com.pl
Sączki - Kilargo praca
W nowym domu czÅ‚onkowie Komitetu Rewolucyjnego codziennie zajmowali siÄ™ naukÄ… czukockiego jÄ™zyka. Rewkom przypominaÅ‚ wydziaÅ‚ etnograficzny jakiejÅ› wyższej uczelni, której dziekanem i profesorem byÅ‚ Å?oÅ›.
Na wybrzeżu istniały już trzy szkoły, przystąpił do pracy oddział Czerwonego Krzyża, prowadziły handel i działalność wśród ludności radzieckie faktorie futrzarskie. Ożywiła się praca rad rodowych. Z całego kraju napływały pisma. Przyjeżdżali przewodniczący rad rodowych po „żywe słowo�.
„Teraz dopiero zaczyna siÄ™ robota!â€? — myÅ›laÅ‚ radoÅ›nie Å?oÅ› przeglÄ…dajÄ…c listy, Szczególnie zainteresowaÅ‚o go pismo od kierownika faktorii Rusakowa. RozÅ‚ożyÅ‚ je na stole, wygÅ‚adziÅ‚ zagiÄ™cia i krzyknÄ…Å‚ do sekretarza siedzÄ…cego w sÄ…siednim pokoju:
— Pietia, wezwij do mnie Osipowa!
W oczekiwaniu na instruktora Komitetu Rewolucyjnego naczelnik zaczÄ…Å‚ przechadzać siÄ™ po gabinecie. ByÅ‚o tu przestronnie i czysto. Å?oÅ› uÅ›miechnÄ…Å‚ siÄ™ ,w duchu. Na Å›cianie wisiaÅ‚a mapa ZwiÄ…zku Radzieckiego i wielka, wÅ‚asnorÄ™cznie przez niego sporzÄ…dzona, mapa Półwyspu Czukockiego, na której oznaczyÅ‚ wszystkie osiedla. Nad biurkiem — nie oprawione portrety Lenina i Stalina. Na przeciw-
Oznaczenia: Krzewy ozdobne


