Szkoła językowa Poznań

i łowcy ułożyli sprzęt myśliwski, na morzu rozległy się strzały: to Lok zaczął już łowy.
Zebranie się skończyło i dwie szalupy ruszyły na morze. Kiedy podpłynęły do pól lodowych, stanowiących teren polowania, Lok już załadował zabitą zwierzynę i wracał na wybrzeże. Szalupy przemknęły obok jego kajaka i starzec siedzący na rufie wstał i coś krzyknął.
Waamczo gwałtownie skręcił szalupę, szybko dopędził kajak i spytał:
— Coś ty powiedział, Loku?
— Tam zostały moje trzy morsy!... Weźcie je sobie!... Darują je waszej spółdzielni! — wołał starzec.
— Sami nastrzelamy

Darmowa reklama:

Szkoła językowa Poznań

Podzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Szkoła językowa Poznań - licza się najlepsi.
www.idea-polska.com

Bardo - Psy

sobie morsów! Nie trzeba nam twoich podarunków! — odrzucił Dworkin.
Nauczyciel stał na dziobie szalupy ze strzelbą w rękach. Kobiety wypatrywały oczy: może gdzieś pokaże się mors? Uakat trzymała oszczep w pogotowiu. Rękę ma pewną, nie chybi.
Tewlankau zgodził się na wspólne polowanie, jeżeli kobieca spółdzielnia zabije dziś nie mniej morsów niż mężczyźni.
Szalupa Waamcza natknęła się na małe stadko. Płynęły wysunąwszy z wody cztery straszne łby. Rozległy się jednocześnie dwa wystrzały — z dzioba i z rufy łodzi. W tej samej chwili przeszył powietrze harpun. Mors pociągnął za sobą napełniony powietrzem worek ze skóry foki.
Szalupa prędko dopędzała uciekające zwierzęta i wkrótce wszystkie cztery wisiały na pływakach. Kobiety, Dworkin i Waamczo sprawnie ćwiartowali mięso.
— Wracajmy co prędzej na brzeg, Waamczo — rzekł nauczyciel. — Jednego morsa będziemy holować.
W powrotnej drodze szalupa jeszcze na morzu dogoniła kajak Loka. Załoga jego pracowała wiosłami ze wszystkich sił, ciemnobrązowe plecy łowców lśniły od potu.
— Ehej, Loku! Goń nas! — krzyknął Waamczo i pokazał mu koniuszek rzemienia, co oznaczało: „Uczep się mnie, będę ciebie holował!�
Starzec odwrócił się i na znak oburzenia dał rozkaz odłożenia wioseł.
Kobiety siedzące przy burtach chichotały.