Meble dla dzieci

bokości i tajemniczości ducha obcego, czyli o odczucie i oddanie w języku francuskim tego, co uczuli i oddali Niemcy i Anglicy w swojim. Poezya obracająca się dotąd w ciasnych granicach madrygału, ód szumnych, epigramatów XVII i XVIII wieku, przeradzała się z prostej rozrywki towarzyskiej, jaką dotychczas była, w język dzielnie malujący uczucia, potrzeby serca i krzyk duszy.
Kiedy się ukazały Méditations Lamartina, zrozumiano, że przeobrażenie prawie już dokonane.

Darmowa reklama:

Meble dla dzieci

Podzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Meble dla dzieci - licza się najlepsi.
www.drewnostyl.eu

Wentylatory - Informacje

Lamartine wszedł na drogę prawdziwej, wielkiej poezyi; a chociaż natury wręcz przeciwnej z Byronem, znać przecież na nim wpływy wiekowego procesu. Czasem nawet natchniony bywa poezyą albiońskiego poety, kiedy np. w inwokacyi do niego tak się odzywa:

Toi dont le monde encore ignore le vrai nom,
Esprit mystèrieux, mortel, ange ou démon,
Qui quo tu sois Byron, bon ou fatal génie,
J'aime de tes concerts la sauvage harmonie,
Comme j'aime le bruit de la foudre et des vents,
Se melant dans l'orage à la voix des torreuts!
La nuit est ton séjour, l'horreur est ton domaine;
L'aigle, roi des déserts, dédaigne ainsi la plaine;...

Ty, którego świat nie zna prawdziwego miana,
Czyś wcielenie człowieka, anioła, szatana,
Ktośkolwiek, tajemniczy zły czy dobry duchu,
Dziki akord twych pieśni mile brzmi w mem uchu,
Jak owe wśród ulewy zhukane poświsty
I łoskoty, co piorun ścigają ognisty!
Noc jest twojim przestworem, okropność dziedziną,
Jak orzeł, król pustyni, pogardzasz doliną...

A potem znowu w tych słowach jakże się zdradza