Meble Kraków

kształty!... Cierpiałeś, to prawda; i nasz Słowacki cierpiał, cierpiał stokroć więcej, a przecież w jego dziełach nie znajdziesz nagich draperyj, lubieżnych zaklęć, ubóstwień poetycznego pozornie materyalizmu; — czasem tylko jęk zwątpienia, płacz rozpaczy za straconem szczęściem. Mogłeś pociągnąć młodzież w czystą, krajinę ducha, ty, który byłeś jej ulubionym poetą, a pociągnąłeś ją tylko do zguby. Zaiste byłoby trudno ci przebaczyć, gdyby nie to, żeś ty pierwszy padł ofiarą, ale dla tego Słowackiemu wierzymy, że się modli do Boga... Ty zaś chyba w chwilowym tylko nastroju, w chwilowem podnieceniu artystycznem, wznosisz akt pokory do Pana Zastępów. " (L'espoir en Dieu. )
Nastąpiło odtąd — powiada dalej autor — zaprzeczenie nieba i ziemi, i tak jak niegdyś żołnierz gdy go pytano: "w co wierzysz" — odpowiadał: "w siebie" — tak teraz młodzież francuska zapytana o to samo, odpowiada: "w nic". Ztąd wytworzyły się dwa obozy: z jednej strony egzaltowani, cierpiący, potrzebujący nieskończoności, ci zwiesili głowy płacząc, oblekli się w marzenia chorobliwe; z drugiej: ludzie cieleśni, nieugięci wpośród roskoszy pozytywnych, nie mający innej troski prócz liczenia pieniędzy. Jedno łkanie i jeden wybuch śmiechu, jeden pochodzący z duszy, drugi z ciała. Dusza mówiła: "Niestety! religia zniknęła, straciliśmy nadzieję. " Ciało zaś: "Człowiek jest tu na to, żeby się posługiwał swemi zmysłami... Jeść, pić i spać, to się nazywa życiem. ...Miłość jest gimnastyką ciała, a jedynem użyciem intelektualnem jest próżność. " Na podobieństwo azyatyckiej zarazy — straszliwe, rozpaczliwe zwątpienie rozpostarło się na ziemi Dojrzali wątpili o wszystkiem — młodzieńcy zaprzeczali wszystkiemu. Poeci