Opony Uniroyal

w sercu; zaczął używać, dopóki przeżyty fizycznie i moralnie w 30 roku życia nie zajrzał w kaletę swoją... próżną. Wtedy postanowił — życie sobie odebrać. "Praca!" wołał na niego stróż Anioł i tłum krzątający się na ulicach; ale on ani był zdolny pomyśleć o pracy — bo mu zabrakło wiary... nawet w samego siebie. Bez wiary, nadzieji i miłości, jak wypalony wulkan, stał nad brzegiem grobu... Jeszcze przed zgonem chce po raz ostatni upojić się roskoszą w objęciach... sprzedanej przez matkę dziewczyny. Lecz... teraz w pobliżu wieczności, myśli po raz pierwszy od dawnego czasu — i ta wieczność przeraża go. Na co mu się przydadzą wspomnienia materyalistów, powtarzających, że całe życie człowieka polega na chemicznym procesie, że my niczem więcej nie jesteśmy tylko udoskonalonemi małpami, że spadniemy jak owoc z drzewa a ciała nasze przydadzą się zaledwo na nawóz dla uszlachetnienia owoców w polu? Na co — kiedy w chwili zgonu inne myśli obsiadają mózg człowieka! Pyta się on wtedy drżąc i truchlejąc: jeżeli więc niema ani Boga, ani duszy, ani wieczności — więc cóż tam jest? Poeta odpowiada:

"J'aime! Voila le mot, que la nature entière
Crie au vent qui l'emporte, à l'oiseau qui le suit!
Sombre et dernier soupir, que poussera la terre
Quand elle tombera dans l'eternelle nuit!

"Kocham !" w całej naturze słyszą głos jej dzieci,
I wicher, co porywa, i ptak, co z nim leci;
Nim ziemia w wiekuistym pogrąży się cieniu,
Ten głos jeszcze raz jęknie w jej ostatniem tchnieniu !

W chwili wykonania samobójstwa Marya podaje mu, chcąc go ratować od nędzy, swój złoty krzyżyk, który