Księgarnia dla dzieci

w imię odwiecznej zasady, moralności — przeciw odwiecznej negacyi, wszystko kalającemu szyderstwu! Poemat składa się z pięciu części. Pierwsza odznacza się klasyczną pięknością i jest jakby inwokacją starożytnego świata w porównaniu z dzisiejszym. W drugiej poznajemy się z Rollą. Jest to dziecię nowego wieku z wszystkiemi przymiotami i grzechami właściwemi stuleciu. W trzeciej części poznajemy Maryą, anielską dziewicę, którą ohydna matka sprzedała za złoto rozpustnikowi Roili, który straciwszy cały swój majątek, chce trucizną kres życiu swemu położyć. W czwartej części, zaczynającej się od wsławionych słów: "Dors tu content Voltaire?", oskarża poeta Woltera, jemu przypisując winę zepsucia wieku. I Rolla — powiada — jest twoją kreaturą, on czytał ciebie, upodobał sobie, ty wydarłeś mu z serca ostatnią iskierkę wiary, więc też ze zbrodniczym spokojem przygotowuje się on do samobójstwa. Jakże musisz być szczęśliwym Wolterze na widok tego nieszczęśliwego?!... Dla kogożeście pracowali, ślepi burzyciele, gdyście chrystyanizm zwlekli z ołtarzy?

Vous vouliez pétrir l'homme a votre fantaisie;
Vous vouliez faire im monde. — Eh bien, vous Pavez fait.
. . . . . . . . . .. . . .. . . . . . .. . .. .. . . . ..
. . . . . . . . . . . . . .. . . .. . . .. . . ....
Tout cst bien balayé sur vos chemins de fer,
Tout est grand, tout est beau, mais sont menrt dans votre air.

Chcieliście nadać ludziom swych rojeń postacie,
Chcieli dźwignąć świat nowy i otóż go macie...
Na waszych kutych sztabach pyłek nie osiędzic,
Wszystko tu wielkie, piękne, a śmierć zionie wszędzie.

A czyż te słowa nie dadzą się zastosować dzisiaj,