Alfred de Musset : studyum literackie Edwarda Lubowskiego. - strona 23
Wy, którym chudy obiad jest ministrów radą,
Którym w starych regestraeh z poszóstna. paradą
Jesczcze się może jakiś przedpłaciciel błąka, —
Dziarscy a nieśmiertelni kronikarze dzionka!
O sir Johnie Falstafie! tożby śmiech był szczery,
Tyś okrągły, wesoły, trzeźwy od madery,
A tutaj od szampana popiły się zuchy
I dźwigają kamienie na zabicie muchy...
Wdzięczne są te wierszki: A Pépa, A Juana, Madame de Ménessier, A Julie, A Laure, A mon ami Edouard B., A mon ami Alfred T., Au lecteur i dłuższy wiersz p. t. Suzon — niegodny tak wielkiego poety, cyniczniejszy od tego rodzaju utworów Woltera i Heinego, a nie mający nawet wytłómaczenia piękności plastycznej i formy kunsztownej, jaką się Heine zawsze
www.chodkowska.edu.pl
Szybka Dieta - Kilargo Kalisz
poszczycić może.
Do drugiego peryodu zaliczamy poemat Namouna (1832), Rolla (1833), Lucie (1835), La nuit de mai (1835), La nuit de décembre (1835), La nuit d'août (1836), La nuit d'octobre (1827), Lettre à Lamartine, L'espoir tn Dieu (1838), i Stances à la Malibran.
Namouna, poemat zbliżony treścią i formą do Mardocha, lubo żywszy odeń rozwinięciem i szlachetnością prowadzenia, jako też skończonością wewnętrzną, rozpoczyna się szczegółowym, urozmaiconym a często umyślnie jakby przez igraszkę odbiegającym od przedmiotu opisem bohatera, zwiącego się Hassan. I tutaj jak w Mardochu Hassanem nie jest kto inny tylko sam Musset. Charakter jego złożony z samych przeciwieństw, i dla tego można go krótko nazwać oryginałem, a poglądy jego na kobietę zaprawione tak szyderczym sceptyzmem, że niejeden ze skromnych czytelników gotów się chwycić za
Którym w starych regestraeh z poszóstna. paradą
Jesczcze się może jakiś przedpłaciciel błąka, —
Dziarscy a nieśmiertelni kronikarze dzionka!
O sir Johnie Falstafie! tożby śmiech był szczery,
Tyś okrągły, wesoły, trzeźwy od madery,
A tutaj od szampana popiły się zuchy
I dźwigają kamienie na zabicie muchy...
Wdzięczne są te wierszki: A Pépa, A Juana, Madame de Ménessier, A Julie, A Laure, A mon ami Edouard B., A mon ami Alfred T., Au lecteur i dłuższy wiersz p. t. Suzon — niegodny tak wielkiego poety, cyniczniejszy od tego rodzaju utworów Woltera i Heinego, a nie mający nawet wytłómaczenia piękności plastycznej i formy kunsztownej, jaką się Heine zawsze
Darmowa reklama:
Stosunki międzynarodowe
Podzielasz nasze zainteresowania? Zobacz Stosunki międzynarodowe - licza się najlepsi.www.chodkowska.edu.pl
Szybka Dieta - Kilargo Kalisz
Do drugiego peryodu zaliczamy poemat Namouna (1832), Rolla (1833), Lucie (1835), La nuit de mai (1835), La nuit de décembre (1835), La nuit d'août (1836), La nuit d'octobre (1827), Lettre à Lamartine, L'espoir tn Dieu (1838), i Stances à la Malibran.
Namouna, poemat zbliżony treścią i formą do Mardocha, lubo żywszy odeń rozwinięciem i szlachetnością prowadzenia, jako też skończonością wewnętrzną, rozpoczyna się szczegółowym, urozmaiconym a często umyślnie jakby przez igraszkę odbiegającym od przedmiotu opisem bohatera, zwiącego się Hassan. I tutaj jak w Mardochu Hassanem nie jest kto inny tylko sam Musset. Charakter jego złożony z samych przeciwieństw, i dla tego można go krótko nazwać oryginałem, a poglądy jego na kobietę zaprawione tak szyderczym sceptyzmem, że niejeden ze skromnych czytelników gotów się chwycić za
Oznaczenia: Stosunki międzynarodowe