Zamiast sypiać w pantoflu, miętosić posłania.
Dziś się biedak po dachach za wróblem ugania...
Doprawdy śliczny temat do łacińskich wierszy...

Rozmowa Mardochea ze starym wujaszkiein, zmuszonym odstąpić na probostwie szalonemu siostrzeńcowi pokój swój na schadzkę, straciłaby na opowiadaniu, potrzeba ją czytać. Kończy się awantura miłosna Mardochea dosyć pospolicie, bo zjawieniem się męża — żona idzie do klasztoru, Mardoche zaś potrzebuje aż sześciu miesięcy, ażeby zapomnieć, czyli ażeby się przygotować do nowej miłostki.
Do tego okresu zaliczyć trzeba elegijny poemat p. t. Wierzba (Ie Saule) i inne drobniejsze jak Les voeux steriles, wykrzyk dwudziestoletniego serca przepełnionego oburzeniem i goryczą. Octave, fragment namiętnych włoskich dziejów, traktujący zemstę obrażonej Włoszki, wywartą na rywalce za śmierć wspólnego kochanka. Les secrètes penseds de Rafael, gentilhomme français. Jest to zjadliwa satyra na wrogów poety, zarzucających mu brak myśli i nieznajomość stylu. Sama już ta odpowiedź, przepełniona prawdziwym dowcipem a napisana klasycznym francuskim językiem, zdolną jest przygnębić zadrosnych a, jak to zwykle bywa, miernych.

... Et vous libres penseurs, dont le sobre diner
Est un conseil d'Etat, — immortels journalistes!
Vous qui voyez encoro, sur vos antiques listes
Errer de loin le nom d'un abonné!

O vieux sir John Falstaff, quel rire eut soulevé
Ton large et joyeux corps, gonflé de vin d'Espague,
En voyant ces buveurs troublés par le champagne,
Pour tuer une mouche apporter un pavé.