Systemy mrp

dowej zaprzeczały dobremu usposobieniu panującego, o którym mówił ks. Feliński, pozostał i on niestety osamotnionym i nic zdziałać nie mógł.
Wiadomo, jak boleśnie poźniej ks. Feliński zawiedzionym został w swoich nadziejach. Gdy bowiem w rok później, w liście do cara przedstawił szczerze stan rzeczywisty kraju i zwrócił się do niego z prośbą o udzielenie krajowi niezawisłości, został nagle porwany i wywieziony na wygnanie, na którem dotąd przebywa, karany za to, iż z zaufaniem wskazał carowi najskuteczniejszy środek uspokojenia kraju.
Wielopolski za dwoma powrotami dość długo przebywał w Petersburgu, starając się ciągle już to sam, już przez różne osoby rozprószyć uprzedzenia na dworze przeciwko Polsce. Zwątpił wreszcie margrabia w móżność pozyskania od cara szerokiej władzy, jakiej zażądał dla przeprowadzenia środków zbliżenia i połączenia wzajemnem zaufaniem narodu polskiego z narodem moskiewskim ku celom jednej polityki, na fundamencie autonomicznych instytucyj Królestwa Polskiego i pod działaniem rządu w rękach cywilny h spoczywającego. Zawiedziony w swoich nadziejach, postanowił ostatecznie opuścić Petersburg i zabierał się do wyjazdu,
W ostatniej już prawie chwili w. ks. Konstanty wstawił się u brata za Wielopolskim i gorąco przemówił za jego polityką. Wstawienie się to rozproszyło powątpiewanie i usunęło trudności. Car oświadczył, iż gotów przeznaczyć Wielopolskiemu żądane stanowisko w rządzie, pod tym jednak warunkiem, jeżeli w. książę przyjmie obowiązki namiestnika; nie ufał bowiem do tyla margrabiemu, ażeby go mógł samego na