Wczasy odchudzające

Zamku, a następnie do tego, iż wydał rozkaz cofnięcia wojska. Gdy już wojsko odeszło, lud ustąpił z placu i rozszedł się do domów.
Gorczakow zatelegrafował o tem zajściu do Petersburga, i odebrał od cara telegraficzną odpowiedź, ażeby siłą złamał opór. W skutek carskiego rozkazu wywołano nazajutrz rozmyślnie starcie pod kolumną Zygmunta, na tymże samym placu Zamkowym.
Tego dnia odbywał się pogrzeb powróconego z Syberji Ksawerego Stobnickiego. Lud manifestacyjnie towarzyszył pogrzebowi. Tymczasem na placu Zamkowym, gdzie nie było żadnego zgromadzenia, rozległ się odgłos trąbki pocztyliona, wygrywającego: „Jeszcze Polska nie zginęła." Na ten odgłos, jak to zwykle bywa w wielkiem mieście, przechodzący ulicą stanęli w miejscu. Gdy zebrała się gromada z kilkuset ludzi złożona, wojsko nagle wystąpiło z Zamku i kozacy przypuścili szarżę do stojących w trzech punktach gromad. Szarża ta sprowadziła na plac Zamkowy większy tłum ludu. Zaczęto strzelać. Strzały jednak zamiast rozpędzić zebranych, powiększyły ich gromadę. Pokazali się wracający z pogrzebu i procesja od Kapucynów z krzyżem dla powstrzymania krwi rozlewu. Wtedy rozpoczęła się rzeź formalna. Krzyż wytrącony z rąk chrześcianina podjął żyd i zginął pod nim.
Wstrzymujemy się od opisu oburzających szczegółów tej rzezi, w której według podań zginąć miało kilkaset ludzi. W czasie rzezi jeden z lekarzy warszawskich wpadł do margrabiego Wielopolskiego, i prosił, ażeby się udał do Zamku i powstrzymał Gorczakowa od dalszego krwi rozlewu. Margrabia wsiadł do powozu, na koźle zaś ulubiony w Warszawie lekarz i tak przejechał niepoznaay przez tłumy do