Korytka

Skutkiem porozumienia się tych panów był memorjał Karnickiego do cara, w którym zaprojektowano zaprowadzenie reform, przypisywanych dzisiaj niesłusznie Wielopolskiemu.
Karnicki nie konstytucję z 1815 r., lecz statut organiczny wydany przez Mikołaja po powstaniu 1831 r. i po zniesieniu konstytucji, a nigdy w życie nie wprowadzony, obrał za punkt wyjścia w projektowanych reformach. Reformy te ograniczały się do wzmocnienia administracji rządowej działalnością wybieralnych korporacyj, w skutek czego miały być utworzone Rady powiatowe, Rady miejskie, miała być wznowioną Rada stanu z atrybucją prawodawczą t.j. projektowania praw, uznanych za konieczne i przedstawiania ich carowi. Zgromadzenie stanów prowincjonalnych, zapewnione statutem organicznym, nie było objęte owemi reformami.
Karnicki w swoim memorjale pisał: „Nie ma nawet potrzeby, przynajmniej w obecnym czasie, zaprowadzać Zgromadzenia stanów prowincjonalnych, statutem zapewnionych; ustanowienie ich możnaby czasowi zostawić, a nawet zupełnie je ze statutu wyłączyć. Jeden tylko przykład Austrji — mówi dalej memorjał Karnickiego — mógłby w tym kierunku pobudzić do pewnych nadziei, ale można z pewnością wyrzec, że nadziei tych nie żywi ogół, lecz tylko szczególne indywidua."
Pewność, o której wspomina Karnicki, była zupełnie mylną, nie szczególne bowiem indywidua, ale cały ogół narodu szedł dalej niż żądanie stanów prowincjonalnych, żądał mianowicie przywrócenia konstytucji, wojska polskiego i zupełnej autonomii Królestwa polskiego oraz zasto-