W okólniku tym mieściło się upoważnienie włościan do aresztowań wichrzycieli, pod mianem których rozumiał Muchanow obywateli wiejskich i wszystkich patrjotów.
Wyraźny cel tego okólnika, pokłócenie włościan ze szlachtą i wywołanie wojny społecznej, ażeby jej falą zalać można było ruch narodowy, spowodował tak groźne oburzenie, iż wobec niego uczuł się rząd zniewolonym do poświęcenia najwierniejszego swojego sługi. Muchanow przy odgłosach kociej muzyki, znieważony przez tłumy, wygnanym został z Warszawy. Miejsce jego zajął jenerał Gecewicz, Polak, oddany rządowi ale bez nienawiści do naszego narodu, jaką się odznaczał jego poprzednik.
Z upadkiem Muchanowa runęła główna przeszkoda reform i odtąd stało się pewnem, iż takowe zostaną nadane.
Jeszcze dnia 2. marca wezwany został do Petersburga przez cara Karnicki, sekretarz stanu, dla zdania sprawy z wypadków zaszłych i udzielania rady co do reform, mających się nadać Królestwu polskiemu. Powołanie to Karnickiego było niezmiernie ważne, od jego bowiem rad i projektów zależała rozległość i znaczenie nadać się mającyeh reform. System rządu Mikołajowskiego zupełnie się zużył i nie można było tego zataić przed carem, zwłaszcza, iż pod naciskiem agitacji narodowej, okazał się on niewystarczającym i bezsilnym. Znaleźli się wprawdzie ludzie przy boku cara, jak Płatonow, którzy bronili tego systemu, lecz i oni uznali iż należy czemśkolwiek zaspokoić słuszne żądania narodu. Powołano więc do zaprojektowania reform oprócz Karnickiego i Płatonowa, jeszcze Tymowskiego i Enocha, który wywierał pod owe czasy największy wpływ na Grorczakowa.