Drukarki kodów kreskowych

twe, zwłaszcza, iż dało się spostrzedz działanie prowokatorów, którzy ludowi rozdawali i podrzucali broń. Charakterystycznym pozostanie ten fakt, iż pomiędzy prowokatorami nie było ludzi w Warszawie znanych. Niewiadomem było, zkąd się oni zjawili; kilku przez straż bezpieczeńswa schwytanych, słusznie byli podejrzywani, iż zostali wysłanymi przez policję pruską.
Pomimo jednak działania tajemnego, które od razu usiłowało ruch narodowy Polaków zamienić na zbrojne wystąpienie, głos Delegacji i wszystkich mężów, zaufanie publiczne posiadających, sprawił, iż spokój pomimo wrażenia ogólnego został utrzymany, zachowanie się zaś Warszawian w czasie pogrzebu, powagą swoją zaimponowało Gorczakowi i wyrodziło w nim przekonanie o rzeczywistym wpływie i władzy moralnej ówczesnych przewodników narodu.
Z przekonania tego starali się skorzystać wspomniani przewodnicy i nakłaniali Gorczakowa do dalszych ustępstw. Szło mianowicie o to, ażeby w dniu 27. pod grozą, wypadków na Krakowskiem przedmieściu zorganizowana Delegacja wraz z strażą bezpieczeństwa, mogła i nadal zachować w swojem ręku władzę. Gorczakow zrazu opierał się naleganiom, w końcu jednak widząc, iż umysły bynajmniej się nie uspokoiły, prawdopodobieństwo zaś nowego krwawego starcia było ciągle rzeczywistem, ustąpił i powierzył nadal utrzymanie spokoju i porządku Delegacji oraz straży obywatelskiej. Delegacja powiększona do liczby 24 członków zaczęła więc na nowo funkcjonować, otrzymawszy dnia 5. marca urzędową sankcję. Wsparta na licznej i dzielnej straży obywatelskiej, wspierana przez Andrzeja Zamojskiego i komitet Towarzystwa rolniczego, owładnęła zupełnie ruchem narodowym i prowadziła go w sposób bardzo rozumny.