Rekuperacja

IV.
 
Delegacja miejska i straż bezpieczeństwa ustanowioną, była tylko na czas krótki i według woli Gorczakowa rozwiązaną, być miała zaraz po pogrzebie t.j. dnia 2. marca. Gorczaków obawiał się zaburzeń, jakoż stan umysłów był tak rozgorączkowany, pogarda i nienawiść do rządu moskiewskiego i zarazem zgroza z powodu dokonanych mordów były tak ogólne, iż nie tylko młodzież, mieszczanie i lud cały, ale nawet osoby, zajmujące wysokie stanowiska w społeczeństwie i do rządu zbliżone, wyraziły temuż rządowi w sposób wcale nie dwuznaczny swoje oburzenie.
MarszaÅ‚kowie szlachty podali siÄ™ do dymisji, prezes Heroldji, hr. Kossakowski, Å?uszczewski, ojciec Deotymy a dyrektor wydziaÅ‚u przemysÅ‚u w Komisji spraw wewnÄ™trzych i Piotr KobylaÅ„ski, pomocnik prokuratora Ogólnego zebrania Senatu podali siÄ™ także do dymisji, niechcÄ…c sÅ‚użyć pod rzÄ…dem, krwiÄ… bezbronnych splamionym. Oburzenie to usprawiedliwiaÅ‚o zupeÅ‚nie obawy Gorczakowa o prawdopodobne zakłócenie spokoju. WyczekiwaÅ‚ on rewolucji i dla unikniÄ™cia jej porobiÅ‚ wspomniane już ustÄ™pstwa, usunÄ…Å‚ wojsko i policjÄ™, a utrzymanie porzÄ…dku i pokoju zdaÅ‚ na DelegacjÄ… i straż bezpieczeÅ„stwa.
Delegacja starała się wszelkiemi sposobami o zachowanie pokoju. Było to zadanie nie ła-