Długopisy reklamowe

możemy się powstrzymać od przytoczenia tu kilku drobnych ustępów z ostatnich jego zwrotek:

Ach! niech jeszcze, dziecię moję,
Nad twą główką raz zapłaczę!
Potem, potem, o niebożę!
W koszuleczkę cię ustroję,
I w trumienkę małą włożę —
Moje dziecię, lube dziecię, Już cię nie ma na tym świecie!

Już cię biorą biednej matce,
I na zawsze już cię biorą!
Ach! jak próżno będzie w chatce!

Ach! czekajcie jeszcze chwilę!
Patrzcie, bracia, jak śpi mile!
Ach, czekajcie!... lecz daremnie —
Oderwali ją odemnie —

Już ją kładą w grobek mały —
Na toż mi ją nieba dały,
Drogą, lubą mą dziecinę?...
Ach! wstrzymajcie trochę linę!
Nie rzucajcie grudek jeszcze!
Ja ją sama wprzód umieszczę,
Sama wpuszczę w dół głęboki,
Ścisnę jeszcze zimne zwłoki!

Ach! powoli sypcie glinę
Na trumienkę, na dziecinę!