Agencja reklamowa wrocław

dnej komedyi. Samo godło, wyjęte dla tego utworu z przysłów And. Maks. Fredry, dowodzi, że emancypacyą kobiet, którą ten świat przewrotny w krotochwili ukazuje doprowadzoną do ostateczności, wydaje się jej autorowi gwałtem zadanym naturze. Skoro bowiem, jak niesie owo przysłowie: "Sroka bije na jastrzębia i krzekocze, przecież jastrząb' jastrzębiem, a sroka sroką, " tedy treścią komedyi autor chciał uwydatnić, że obie płcie rodu ludzkiego taka sama dzieli różnica, co dwa odrębne rodzaje rodu ptasiego, — że więc pomimo emancypacyjnych usiłowań, niewiasta nigdy się z mężczyzną nie zrówna. Godnem uwagi w tej pełnej najwyborniejszego humoru sztuce jest to, że prawdziwie śmieszną jej stronę stanowią nie tyle z męzkiemi zachceniami kobiety, ile raczej z babską słabością mężczyźni: — godnem uwagi dlatego, że widocznie było tu zamiarem autora wykazać, iż wzmożenie się płci słabej w prawa z jej istotą niezgodne, dowiodłoby raczej zniewieścienia płci silniejszej, aniżeli większych sił tamtej.
W żadnym może utworze swoim Fredro w tym stopniu nie popuścił wodzy iskrzącemu się tysiącznemi barwami dowcipowi. Każda postać odskakuje tu od tła plastycznie z niezrównaną siłą komiczną, chociaż w każdej na pierwszy rzut oka widoczną jest allegoryczna satyra; charaktery, czegoby po krotochwili żądać nawet nie można, ściśle są odznaczone i wyobrażają każdy dla siebie odpowiednie pojedyncze gatunki.