Wyposażenie restauracji

że postacie swoje więcej tu indywidualizuje. Zrzędność i Przekora, to obraz powszechnego zepsucia w kraju, do którego najwłaściwiej chyba zastosowaćby można zdanie krytyka w Kwartalniku Naukowym (T. I, str. 361), że byleby "w innem nieco świetle okazane, już tragiczne obudzićby mogło uczucia." Zemsta natomiast maluje tę samą wprawdzie wadę niezgody, ale która wślizgnęła się między dwóch szanownych zresztą sąsiadów głównie z przyczyny sąsiedztwa. W spółeczeństwie tak samo, jak w rodzinie, ci którzy z natury i z życia są sobie najbliżsi (tu sąsiedzi, tam bracia), najsroższymi nieraz bywają nieprzyjaciółmi; przynajmniej gdy są nimi, zawziętość ich daleko większa, aniżeli pomiędzy obcymi. Otóż komedya ta (gdyby nie ta jedna w niej strona) byłaby w zupełności wiernym obrazem uczciwego obyczaju, szczęścia i cnoty domowej. Z całą godnością rodzinnego uczucia staje przed nami obraz Cześnika Raptusiewicza: — trzeba go szanować i kochać, choć się i uśmiać z nim można. W kontraście z jego charakterem, otwartym i szczerym jak na dłoni, z jego krewką dziarskością, ukazuje się na jednym z nim planie Rejent Milczek, wytrawny palestrant, zaprawiony na kodeksowych podstępach, pod jezusowatą, układną powierzchownością kryjący porywczość i butę. Obu powaśnił zapewne interes, niewyraźna miedza, mur graniczny wysunięty w jednę stronę do zbytku; — lada interes jątrzy bardziej jeszcze rozkwaszone długim sporem stosunki.