Bilety autokarowe

Przytoczyliśmy ten zarzut co do mniemanego braku narodowości u Fredry w całości, raz dlatego, żeby pokazać, jakiego to rodzaju są argumenta, których autor na udowodnienie wyroków swoich używał, — boć argumentu nie masz tam właściwie ani jednego, a raczej są gołosłowne jedynie frazesa, poparte co najwięcej takiemi dowodzeniami: że "o tem lepiej niż najdłuższa rozprawa przekona odczytanie samychże komedyj." I zadowolony z takiego pomysłu pan S. G., już się czuje zwolnionym z obowiązku napisania dłuższej i gruntownej rozprawy, bo czytelnika odsela do książki. Cóż, jeżeli przeczytawszy, czytelnik się na zdanie pana S. G. nie zgodzi? Pan S. G., istny embryon estetyka, co najwięcej estetyk w powijakach, który nieco ogólników zaczerpnął z Brodzińskiego i z Mochnackiego, i niemi jakby najdzielniejszym orężem wojuje, nie przypuszczał widocznie ani na chwilę, żeby czytelnik mógł się nie tylko już po przeczytaniu ze zdaniem jego nie zgodzić, ale wprost i bez czytania na zdanie jego nie przysiądz. Dosyć, gdy zapewnia w dodatku, że "pomników prawdziwie narodowej indywidualności szukanoby w tych komedyach napróżno." My przeciwnie indywidualność takową staraliśmy się wykazać w pierwszym zaraz, większych rozmiarów i poważniejszym utworze Fredry, w Geldhabie. Jest to typ ogólny wprawdzie, lecz zindywidualizowany na tle własnem za pomocą nader trafnie i szczęśliwie pochwyconych odcieni; — więcej powiemy — naszem zdaniem