Eris

wszą pracę Fredry, przedstawioną (r. 1821) na scenie teatru lwowskiego, wymienia przekład tragedyi Gothego: Klawigo, — drugi (Siemieński w Tygodniku Illustrowanym) jednoaktową komedyjkę, p. t.: Intryga na prędce, z której później w rozszerzonych ramach powstać miał Nowy Don Kiszot. Jak Wojcicki o Intrydze, tak Siemieński o Klawigu nie wspomina nic zgoła; w każdym razie żadna z obu prac tych nie weszła do ogólnego zbioru utworów dramatycznych naszego poety, wydanego w Wiedniu między r. 1826 a 1838. Siemieński oprócz tego wspomina jeszcze o dwóch małych sztuczkach z tegoż czasu pierwszej twórczości dramatycznej Fredry, których nawet tytuły poszły już w zapomnienie.
W tym samym roku, w którym, według powyższego twierdzenia, przedstawiono we Lwowie przekładu Fredry dramat Göthego, ujrzano na scenie warszawskiej po raz pierwszy Patia Geldhaba,
Sztukę tę napisał poeta jeszcze w r. 1819; dwa lata zatem spoczywała w jego tece, zanim się ukazała na widok publiczny. W przedmowie do wiedeńskiej edycyi, której się tom pierwszy właśnie od Geldhaba zaczyna, autor tłómaczy się niejako z powodu, dla którego uznał właściwszem obeznać z tym utworem wcześniej Warszawian, niż Lwowian: — "Największem złem dla sławy autora dramatycznego — mówi — jest być znanym osobiście, zwłaszcza w miejscu, gdzie jego sztuki przedstawiane bywają. Jedni, radzi cudzej szkody,