LAZZARONE.

Gdzie te czasy złote przeleciały,
Neapolu, raju Lazzaronna!
Nam pod wieczór mandoliny grały,
Rybkę dla nas sieć niosła ciągniona;
A w południe kosz na głowę,
I przedrzemiesz dnia połowę;
A z snów błogich nie obudzi
Ni brzęk muszy ni gwar ludzi;
Morska fala szemrze, dzwoni,
Lazzaroni!...

Chcę roskoszy, oko wpół otworzę:
Wezuw dymi, wyspy słońce bieli;
Morze, morze, wkoło morze, morze,
Bracia drzemią na piasku pościeli.
Moja Beppa niesie wodę,
Takie czarne to a młode;