NETTUNO.

Wioślarzu, daleko do brzegu ?...
Grzmi burza i wicher szaleje,
To fala rozpędzi się wbiegu,
To druga się spiętrzy, rozleje.
Po morzu szalone bieguny
o grzywach zwichrzonych wdal lecą,.
A z dala to warkną pioruny,
To błyski przepaście rozświeca.
Za nami tam czarna Astura,
Przed nami tu groźna grzmi chmura,
Pod nami ocean głęboki,
A fale jak przestwór szeroki.

I łódka jak orzech na fali
Na wichrów się łasce kołysze,
A pędzi wciąż dalej i dalej
Nie w przystań bezpieczną, nie w ciszę.