Szmer lekki przeszedł w ustroni:
Czy to spłoszony ptak sfrunął?
Cień się po skałach przesunął,
Zdaleka słychać zgrzyt broni
I głosy zbójców z tych grot.

Fortuna z nami skręć niżej;
W krzakach się szelest ucisza,
Dalej, a prędzej, a hyżej,
Jak ten brzeg stromy i nisza
I krzyż, mogiły tej stróż.

W otwory kryją się smoki,
W jarach strumienie rwąc płyną;
Co tam potwory, opoki,
Ale mieszkańcy Marino,
Kraju pomarańcz i róż!