Agamemnon wódz wyprawy,
Z Teukrem, Menelajem wraz,
I Pryama dziewy łzawej
Wzrok tonący w przyszły czas?
Albo Odys utęskniony,
Ciągiem bitw zagnany w wiek,
Jak do wiernej wraca żony
Na Itaki dymny brzeg?

Czy nad wejściem do zatoki
Chciałbyś, żeby wyszedł z wód
Posąg Wenus modrookiej,
Fidjaszowych dzieło dłut,
I rąk wieńcem nad okrętem
Wabił w żywych port błękitów
Statek z żaglem ptaszo wzdętym,
Śród mórz sreber i gór szczytów?

W myśli mojej na tej skale,
Na dalekiej drogi kres,
Stała sącząc łzy we fale
Postać jasna pełna łez.
A jam wieniec trzęsąc w dłoni
Śród zwycięzców wznosił śpiewa
Matko, matko, z naszej broni