Jakaż w sercu myślby wrzała?
Czy na lubem oddech łonie,
Czy wieńcami strojna chwała?
Tu gdzie Wenus modrookiej
Ołtarz stał na wichrów ciąg,
Posąg śnieżniał nad opoki,
Kilka greckich kolumn w krąg.

Kędy fale hucząc gromy,
Trzęsą grzywy srebrnych pian,
I gdzie dotąd brzeg ów stromy
Szczątkiem świeci białych ścian:
Gdybyś dawne stare bogi
Ofiarami błagać miał,
Pod spłukane płynąc progi,
Cóżbyś z skał tych ujrzeć chciał?..

Chciałżbyś czarem dawnych cudów
Poić duszę sławy chciwą?
Tarczę ujrzeć wodza ludów,
I Kalchasa skroń sędziwą?
Z Helespontskich wód heroi,
Gdy skończony bojów trud,
Na wyż greckie w myśli twojej
Dzielą to zwierciadło wód?