Narzędzia skrawające

Złotej gałęzi bym dotknął królewskiej,
I prątek choćby najmniejszy ułomił,
Którym się miałem opędzać łzom, trosce,
O królach naszych myśląc i o wiosce.

Owoż w tej izbie, gdzie Tasso umierał,
Poeta co mnie hipokreną poił,
Kiedym to cnego Gofreda otwierał,
Którego w polską zbroję Piotr przestroił;
Dziś gdym na łoże Torkwata spozierał
I na tę izbę, gdzie się uspokoił,
Z Kochanowskiego wzrok się zeszedł szatą,
Jakoż bo z nimi trzyma się Torkwato.

I pomyślałem: Poeto ubogi,
Tyś miał szlachecką duszę w biednem ciele,
Która nieznała co to wielkie progi,
Kiedy od nieba dostała tak wiele;
Czem złote runo, czem złote ostrogi,
Takiemu co ma anioła na czele ?
Gdybyś swą miłość poczuł w polskim dworze,
Z Eleonorą polską byłbyś może...

Zważając żeś ty był szlachcicem przytem,
Bo inna gdybyś urodził się w chacie...