W GÓRACH.

Za sobą w dali miałem Rzym,
Przedemną przestrzeń siną,
Gdzie pod górami wił się dym,
Ruina za ruiną.

Równa się droga ciągnie w dal,
Gdzie niegdzie cyprys przy niej,
I tylko wiatru lekka fal
Przelata wskroś pustyni.

Kędy odwiecznych ruin gruz,
W rozdołach strumień świeci,
Bawoły ciągnion skrzypi wóz,
A pył na błękit leci...

Przy wozie chmurny ciągnie kmieć,
Znać obcych ludów plemię;
Gdy król Wandalów krzyknął: leć,
Pociągnął na tę ziemię.