Kędy kolumna słoneczna,
Oświeca rycerzy trumnę.

Patrz Cyrce skały nad morzem,
Zkąd płyną rybackie łodzie,
Brzęk złotej lutni Homera
Zda się rozbija po wodzie.
Chór towarzyszów wyprawy
Do Grecyi wraca z pod Troi,
Słońce na wieńcach ich sławy
I świetnej świeci się zbroi;
Lecz piękniej, niźli blask słońca,
Sława się mężnych rozlega,
Których roskosze ziem cudzych
Nie zatrzymały u brzega.
Niech nam się zdaje, że w grecki
Rytm się piosenka układa,
Że pieją dzieci wolności:
Niech żyje matka Hellada!

Partenopejskie już brzegi
Widać we słońca oprawie,
Czerwone skały Procidy
Ku naszej smieją się nawie.