Meble biurowe pracownicze

stwia. Ideał to odbicie najwyższej jasności, a sztuka to pierścień i łańcuch złoty łączący niebo ze ziemią.
Taką, jest poezja Danta, owa katedra pełna łuków sklepień łamanych, na której malowane okna patrzący z zewnątrz smutną ją, i ponurą znajduje, a której piękności, mówiąc słowami Goethego, tylko ten się podziwi, kto wewnątrz do tej wejdzie świątyni; nie dla filistynów bowiem literackich, dla dzieci bożych takie się stawiają budowy.
Objaśniacze Dantego od wieku XIV. poczynając, od Jacopo delia Lana, Piotra i Jakóba Alighieri, Tronto, Boccacio, Villani, Pari, Dionisii, Lombardi aż do Ugo Foscolo, Costa, Portirelli, Kannegiesser, Rosetti, Osanam, de Lamenais, Balbo i Torri, nie licząc artykułów po pismach periodycznych, oraz dzieł traktujących o Dantem w językach niemieckim, angielskim i innych, tyle o poecie włoskim popisali, że z dzieł ich możnaby małą bibliotekę ułożyć; mimo to wątpię, czy Dante więcej znanym jest i rozumianym niż w czasie swoim, kiedy idącego przez ulice Florencyi mieszkańcy wskazywali palcem wołając: patrzcie, oto człowiek, który wchodzi do piekła kiedy chce i powraca przynosząc wieści z otchłani, cały czarny i z brodą od wichrów piekielnych potarganą. — Lud włoski takim go widział w owe czasy, i taką o nim tradycję przechował. Po sześciuset latach Dante ten sam żyje w umysłach ludu; dom jego pokazują sobie chłopi toskańscy: e qua ove nasce Dante.
W literaturze polskiej wpływ Danta najwyraźniejszy widać na Zygmuncie Krasińskim. Słowacki we Florencyi nazwał się małym Dantem (Dantyszkiem), i napisał poemat