Droga przed nami tak cudna,
Za wód błękitnych rozlewem
Italia tam nas powita:
Rzeźbą, muzyką i śpiewem,
Stu wieków wspomnień łańcuchem,
Błękitną ziemią i niebem,
I wszystkich marzeń obrazem,
I wszystkich marzeń pogrzebem...

Patrz, Tyburtyńskiej sybilli
Oto świątynia dotrwała,
O siedmiu greckich kolumnach
Nad przepaściami tak biała.
Nad falą rzeki szumiącej,
Co w mgły się kroplach rozpada,
Stoi pod błękit wzniesiona
Słonecznych natchnień kaskada.


Zdala od drogi zwycięzców,
Od Via Sacra Romana,
Stuletnia wieszczy sybilla,
W kozłową skórę odziana.
Pierś jej uwiędła szeroka
W ustawnej Apolla pracy,
Zdaleka świetnych ogrodów,