Wdrożenia mrp

go, bywało często, że szedł na herbatę do panien Uszczypliwskich. To bywał dla niego jeden z najmilszych domów, tam daleko ostrzej temperował swoje żądło, bo wiedział, że znajdzie pobłażanie, a czasem może nawet urządzi harmonijny koncert, w którym z jednej i z drugiej strony padać będą sarkazmy.
Kto chce poznać pana Horacego, niech go szuka w kole znajomych; w domu znajdzie małomownego literata, strapionego tem, że za kilka godzin dziennik zamkną, a feljeton jeszcze pływa w obłokach.
Pan Horacy skłonnym jest nadzwyczaj do wyrabiania w sobie antypatji, niedziw więc, że i ludzie mu w tej mierze szczerze odpłacają. Skoro pan Horacy zobaczy krakowskiego archeologa, spazmów dostaje jak Cezar, gdy na kota spojrzał; poeta irritabilis wprowadzał go także przez długi czas w stan nerwowej gorączki, dopóki w jednym z nim nie stanął obozie; co więcej, antypatje pana Horacego prowadzą czasem do wulkanicznych wybuchów. Z pod wulkanicznej lawy wszakże nie chcemy już dawnych wykopywać gruzów.
Jako charakter nerwowy, kapryśny, wraźliwy i draźliwy do wysokiego stopnia, niedziw, że pan Horacy w polityce nie