Centrum konferencyjne kraków

Każdy ma wszakże swoje „ale". Otóż owem „ale" u księcia jest nieszczęśliwy teatr lwowski, a raczej przewodnictwo komisji rozporządzającej funduszami teatru. Pewien dyrektor jest słabą stroną księcia i książę nigdy nie może się zdobyć na krok stanowczy, aby zadośćuczynić opinji i kochanemu dyrektorowi dać urlop nieograniczony. Biedna lwowska publiczność musi pokutować nie wiedzieć poco i za co; ale książę wie za co.
Żałujemy, że łatki humorystyczne, którebyśmy księciu przypiąć mogli, nie kwalifikują się do albumu fotograficznego... możnaby różne rzeczy mówić o tem np., jak to nie ma na świecie drugiego człowieka, którego życie tak dalece byłoby drogiem jego przyjaciołom jak życie księcia... możnaby opowiadać o pewnem albumie ale nie fotograficznem, będącem w tece sławnego jeneralnego sekretarza ale to wszystko rzeczy niewchodzące w nasze ramy.
Był czas, kiedy książę miał wiele szans zostać namiestnikiem, a mianowicie było to przed drugiem panowaniem hr. Galilejczyka; losy wszakże inaczej zrządziły, a krzesło namiestnikowskie stało się tylko jedną przyczyną więcej, aby powiększyć rozłam dzielący tych dwóch ludzi.