Cięcie strumieniem wody

Biedny pan dyrektor... bo żebyto jeszcze miał się czem odgryzać!
Pan dyrektor raz na rok, i to na rok nowy, poczuwa wielkość swego posłannictwa i do winszujących mu artystów występuje z mową o przyszłości sceny narodowej; artyści natomiast ofiarują mu coś tam stosownego. Trzeba wiedzieć, że p. dyrektor ma dużo fantazji skierowanej ku facecjom i dykteryjkom, a nicby tak nie pogłaskało jego dumy, jak żeby potomność chciała go postawić gdzieś w środku pomiędzy „Jowialskim" a księciem „Panie kochanku."..
Gdyby ludzie słuchali, pan dyrektor z wielką przyjemnością opowiadałby o miłosnych swoich stosunkach z wodnemi syrenami i o beczkach śledzi... Ponieważ jednak publiczność nie może teraz ocenić prawdziwej imaginacji, więc p. dyrektor trzyma sobie umyślnie na to sekretarza, aby mu mógł opowiadać dziwaczne zdarzenia i aby sekretarz na te opowiadania wielkie oczy robił.
„Jedes Tierchen kat sein Plaisirchen."
Kiedyś tam pisano w Uliczniku krakowskim, że hrabia nic nie robi. Od owego czasu zmieniło się... teraz mówią, że hrabia robi pieniądze. Nie znam się na tem, ale podobno hrabia był jedną nogą na