Rolety rzymskie

takiej fajce, jako klejnocie tyle różnorodnych mieszczącym w sobie wspomnień.
Pan Australski musiał za młodu wiele mieć zapasów życia, kiedy dzisiaj jeszcze oko jego pełne ognia, a na dawne wspomnienia łza nieraz zabłyśnie. Dawniej inaczej jakoś ludzie żyli, inaczej stąpali po szerokim świecie; więcej było werwy, więcej animuszu, więcej śmiałego zaufania w los, w fortunę... „Świat wielki", pomyślał niejeden i z dziesięcioma palcami, a co najwięcej z szabelką puszczał się daleko gdzie go oczy zaniosły, żył zdaje się z dnia na dzień, a przecież życie tak prędko się nie zużywało jak u dzisiejszej generacji, siedzącej za biurem lub w kontuarze, liczącej kupony, pensję i emeryturę, a nawet asekurującej swe życie na wypadek kalectwa, choroby i t. d.
Ten pozorny spokój, ta jednostajność życia przemieniająca człowieka w dobrze poruszaną machinę, daleko bardziej trawi, daleko prędzej zużywa, aniżeli życie pełne trudów, niepokojów i najróżnorodniejszych wrażeń.
Gdybyśmy się zapytali, gdzie właściwie jest powód tego smutnego objawu, w czem leży źródło szerzącej się martwoty i przeżycia? — musielibyśmy odpowiedzieć, że w braku swobody. Brak swobody zabija