Ostatni Stanowy.
 
Nie mało mieliśmy trudności w wyszukaniu fotografji ostatniego stanowego — gdyż nigdy się, nie fotografował; trzeba więc było czekać z całym aparatem fotograficznym, jak o dziesiątej idzie do wydziału krajowego, i trzask-prask złapać stanowego do kamery obskury.
Nie wiemy więc, czy w ten sposób pozyskana fotografja zupełnie odpowie wymaganiom naszej sztuki i czy w Krakowie nie powiedzą, że ci lwowscy fotografowie — to partacze. Cóż robić jednak — zaczynajmy:
Nie pamiętacie już może owych czasów, kiedy to biurokracja w pączkach zaledwie rozkwitała się na bujnej galicyjskiej ziemi, kiedy potem tryskała całą pełnią, życia, a pan komisarz jak rzymski konsul robił tryumfalne wjazdy do cyrku-