Fotele wypoczynkowe

w ręku i tylko kieruje dyskusją, mógł być dosyć neutralnym, a w to mu graj! Zresztą ta neutralność na dobre mu wyszła, bo on jeszcze ztamtąd dosyć cało wyszedł.
Prawdziwy szlachcic, drażliwy o swe dobre imię, to też nic mu tak nie zdoła dokuczyć jak dziennikarstwo; skoro dzienniczek napisze, że p. Nieczuja to i owo zrobił niedobrze, albo po swojemu nie żałuje na niego słów jaskrawych, wtedy p. Nieczuja na trzy dni kładzie się do łóżka — tak się martwi.
Ej facecje mości Nieczujo! — ktoby tam na gadania dzienników uważał; w dzisiejszych czasach trzeba być z tem ostrzelanym, że się jaki niebardzo przyjemny komplement oberwie od tego lub owego kronikarza; po takim despekcie trzeba tylko wąsa pokręcić, brwi zmarszczyć i powiedzieć sobie tak jak hr. Gramatyka: „furda bratiaszku."
Zresztą ci kronikarze, mimo to że czasem ukłują w sam bok, nie są tacy źli ludzie, prócz tych, którym p. Nieczuja odmówił dyplomu szlachectwa; oni piszą, bo cóż mają robić, jakby nie wymyślili jakiego skandalu, jakby komuś dobrze ,,nie dojechali" jak powiadają, toby gazety nikt nie czytał; co tobie dzisiaj, jutro