Thoenes

dziło ztąd, że lubił uwzględniać pochlebstwo i uniżoność. Wiele umysłów przywiązywało się do niego, bo był despotą, a jest to nader częstem zjawiskiem, że ludzie przywiązują się do despotów, pomimo że gdyby się zapytali sami siebie, w czem to przywiązanie jest ugruntowane, bynajmniejby na to odpowiedzieć nie umieli. Jest w człowieku czasem jakaś zwierzęca pokora i przywiązanie dla silniejszego. Po ostatniem ustąpieniu hr. Galilejczyka zjawisko to szczególnie widzieć było można.
Hr. Galilejczyk miał w tem wiele sprytu, że się w porę umiał usuwać od publicznego życia, że wiedział, kiedy trzeba ugorować. Ugorowanie takie po wiedeńskim upadku przyczyniło się bardzo wiele do późniejszego jego wyniesienia, gdyż kraj przez kilka lat zapomniał o dawnym hr. Galilejczyku, a witał w nim tylko nową ideę polityczną; toż samo nie można zaprzeczyć, że i obecnie usunięcie się zupełne od ruchu politycznego wiele mu przyniosło korzyści.
Nie wątpimy, że hr. Galilejczyk chciałby jeszcze mieć władzę w ręku, pomimo, że w ostatnich czasach chciał się tylko oddać administracji majątku (?); władzą nikt nie pogardzi, tem mniej hrabia, któ-