w dziejach Polski. — Kto nie miał austrjackiego cyrografu, tego on nie chciał uznawać za godnego swej wysokości. Znana to rzecz, że do atamana kazał swej kancelarji pisać bez tytułu, dlaczego? bo ataman nie miał cyrografów nowych, ale miał niezatarte karty w dziejach.
Gdziekolwiek się spotkał z dawnym prawowitym tytułem, chciał go poniżyć. Używać władzy do tego, aby usuwać z drogi wszystko, coby jego aureolę przyćmić miało, było jego najmilszem zadaniem. W tej mierze jednak nie postępował z potrzebną chytrością, ale owszem namiętność co chwila na wierzch wychodziła.
Jeżeli chcecie klucza do odwikłania czynów hr. Galilejczyka, to nie szukajcie ich bynajmniej w pobudkach politycznych, w skłonnościach serca, ale jedynie w tej myśli ciągnącej się przez całe jego życie, aby założyć rodzinę potężną w Galilei i przyćmić mitry i korony, które dawniejszym jaśnieją blaskiem.
W tem jest treść życia hr. Galilejczyka, a jeśli sobie przypomnicie jego publiczne wystąpienia, w których odkrywa cokolwiek swoje myśli, to znajdziecie tam wszędzie ideę rodową: „niczego nie pragnę, tylko oddać wam synów, którzyby byli prawymi obywatelami kraju.